Emergency Call Language : TH | EN

         

           พื้นที่บนยอดเขาสูงเสียดเมฆอย่างอำเภอบ่อเกลือ แทบไม่น่าเชื่อว่าจะมีแหล่งเกลือ ซึ่งเมืองน่านเป็นแหล่งเกลือขนาดใหญ่ที่มีความสำคัญมาแต่โบราณ

“เมืองน่าน” นอกจากงดงามด้วยวัดวาอารามแล้ว อีหนึ่งจุดท่องเที่ยวโดเด่นคือ “บ่อทองยุคโบราณ” ที่ต้องแก่งแย่งกันด้วย “สงคราม” นั่นคือ บ่อเกลือสินเธาว์ ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองน่าน 110 กิโลเมตร

            ณ ขณะนี้ คนทำบ่อเกลือถือเป็นคนรุ่นสุดท้ายของเมืองน่านแล้วเพราะคนรุ่นใหม่ได้รับการศึกษาจากในเมืองมักไม่กลับไปสานต่ออาชีพทำบ่อเกลือ คนรุ่นพ่อแม่บอกว่า รุ่นลูกเข้าไปรับจ้างทำงานในกรุงเทพฯ กันหมดแล้ว

          สวนทางกับคนกรุงเทพฯ ที่เริ่มหวนกลับไป “ชื่นชมเสน่ห์เมืองน่าน” เมืองเล็กๆที่เต็มเปี่ยมด้วยวัฒนธรรมอันงดงาม

          ชาวอำเภอบ่อเกลือ นอกจากมีอาชีพทำนาทำไร่แล้วยังมีอาชีพทำเกลือสินเธาว์ด้วย ที่นี่เป็นแหล่งเกลือสินเธาว์บนภูเขา ซึ่งบ่อเกลือจะปิดช่วงเข้าพรรษาซึ่งเป็นช่วงฤดูฝนและจะเปิดต้มเกลืออีกครั้งในช่วงฤดูหนาวจนถึงหน้าแล้ง ซึ่งเป็นช่วงได้ผลผลิตดี

            บ่อเกลือสำคัญในจังหวัดน่านมี 2 แห่ง แห่งหนึ่งคือบริเวณต้นน้ำว้า ซึ่งมีบ่อเกลือใหญ่ 2 บ่อ อีกแห่งคือบริเวณต้นน้ำน่าน มีบ่อใหญ่ 5 บ่อ พร้อมบ่อเล็กบ่อน้อยอีกจำนวนมาก

            ปัจจุบันชาวบ้านยังคงต้มเกลือด้วยวิธีดั้งเดิมโดยตักน้ำเกลือจากบ่อส่งผ่านมาตามลำไม้ไผ่สู่บ่อพัก ก่อนจะนำน้ำเกลือมาต้มในกระทะใบบัวขนาดใหญ่ เคี่ยวจนน้ำแห้งขอด ได้เป็น “เกลือ”

ใส่ถุงวางขายกันหน้าบ้าน

            เกลือเมืองน่านไม่มีไอโอดีนเหมือนเกลือทะเล ดังนั้นจึงต้องมีการเติมสารไอโอดีนก่อนถึงมือผู้บริโภค

            น่าดีใจที่เมืองน่านอนุรักษ์การผลิตเกลือแบบดั้งเดิมไว้ ซึ่งไม่เพียงมีคุณค่าด้านการท่องเที่ยว แต่ยังสะท้อนภูมิปัญญาท้องถิ่นที่ต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและของที่ระลึกได้มากมายหลายอย่าง น่าซื้อน่าใช้ และน่าพัฒนาให้โลกได้รู้จัก

“เกลือ” มีค่าดั่ง “ทอง”

            จากข้อมูลของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยระบุว่าพื้นที่บนยอดเขาสูงเสียดเมฆอย่างอำเภอบ่อเกลือ แทบไม่น่าเชื่อว่าจะมีแหล่งเกลือ ซึ่งเมืองน่าเป็นแหล่งเกลือสินเธาว์ขนาดใหญ่ที่มีความสำคัญมาแต่โบราณ

            ในยุคโบราณ “เกลือ” เป็นสินค้าส่งออกในภาคเหนือและใช้เป็นแลกเปลี่ยนสินค้าที่ชุมชนผลิตไม่ได้ ทั้งจากกองคาราวานจีนฮ่อ ยูนาน กวางสี และมณฑลอื่นๆ ซึ่งใช้เส้นทางสิบสองปันนา รัฐฉาน สู่เชียงราย เชียงใหม่ น่าน เมืองสา (อำเภอเวียงสาในปัจจุบัน) และแพร่ รวมทั้งพ่อค้าไทเขินจากเชียงตุง และพ่อค้าวัวชาวไทลื้อจากอำเภอท่าวังผา

            ในยุคนั้น “เกลือ” มีค่าดั่งทอง พระยาติโลกราชแห่งเชียงใหม่ยกทัพมาตีเมืองน่าก็ด้วยมุ่งหวังจะได้ครอบครองบ่อเกลือ ซึ่งเป็นยุทธปัจจัยสำคัญ!

              

ขอบคุณภาพจาก : w-t-g.blogspot

 

Share